به گونه کلی اجرای اصل حسن نیت در رسیدگی به خسارت شامل موارد زیر می باشد (آموزگار، 1386):

– اظهار منصفانه و درست حقایق به بیمه گذار

-پاسخ‌گویی به موقع به بیمه‌گذار

– هشدار به موقع درمورد مغایرت‌ها در هنگام رسیدگی به خسارت

مهم‌ترین فعالیت و اعمال شناخته شده درست و منع شده در بیمه های تجاری هست که آن‌ها به تبیین زیر می باشد:

1 . اظهار نادرست حقایق یا شرایط بیمه‌نامه

2 . قصور در شناسایی و برخورد منطقی به هنگام روبرو شدن با خسارت.

  1. قصور در پذیرش و اعمال استاندادرهای معقول در رسیدگی سریع به خسارت‌ها

4 . امتناع از پرداخت خسارت بدون بازدید و مطالعه خسارت واقع شده بر اساس اطلاعات موجود

5 . کوتاهی در تأیید یا رد پوشش در یک محدوده زمانی نامشخص

6 . کوتاهی در تأیید یا رد خسارت در یک محدوده زمانی نامشخص

7 . کوتاهی در تسویه سریع و منصفانه خسارت، پس از محرز شدن تعهدات

8 .پرداخت خسارت کم و ناگزیر شدن بیمه گذار برای مراجعه به مقامات قضایی برای ریکاوری کسری خسارت دریافت نشده

 

 

 

یکی از وظایف مهم و فوری شرکت پس از وقوع خسارت، مطالعه درست خسارت برای تعیین تحت پوشش بودن آن بر اساس شرایط بیمه‌نامه می باشد و در صورتی که بیمه‌گذار اطلاعات مهم و اساسی مورد درخواست بیمه‌گر را پس از وقوع خسارت فراهم و ارائه ننماید، شرکت هیچ وظیفه‌ای برای مطالعه خسارت تحت پوشش نخواهد داشت. شرکت ملزم به مطالعه صحت اطلاعات و مسائل شناخته شده و محرز درخصوص خسارت نمی‌باشد اما در جایی‌که اطلاعات ارائه شده برای تعیین تحت پوشش بودن یا رد خسارت کافی نباشد، ممکن می باشد از بیمه‌گذار اطلاعات بیش‌تری را درخواست نماید.

شرکت پس از دست آوردن اطلاعات، مدت زمان معین و منطقی را برای مطالعه تحت پوشش بودن یا رد خسارت خواهد داشت به نحوی که فعالیت و تأخیر آن نباید موجب زیان بیمه‌گذار گردد Marrote, 2006)).

 

  • سوء نیت

2-9-1- سوء نیت در رد پوشش بیمه‌ای

رد پوشش بیمه‌ای، حتی اگر به اشتباه نیز رخ دهد، منجر به شکل‌گیری و موضوع سوء نیت در انکار پوشش بیمه‌ای نخواهد گردید. زیرا که بیمه‌گذاران عقیده دارند که پوشش‌های بیمه‌ای دروغ نمی‌گویند.

اگر موضوع به صورت منصفانه قابل بحث باشد ، پوشش بیمه‌ای توسط شرکت هیچ‌گاه از روی سو‌ء نیت تلقی نخواهد گردید. بیمه‌گذار برای به کرسی نشاندن حرف خود و اثبات وجود پوشش بیمه‌ای بایستی برای رد پوشش‌های بیمه نامه نبود مبنا و دلیل منطقی ارائه نماید.

 

2-9-2- سوء نیت در رسیدگی و تسویه خسارت

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

در قرارداد بیمه هر دو طرف قرارداد، یعنی بیمه‌گر و بیمه‌گذار ملزم به رعایت اصل حسن نیت و رفتار صادقانه می‌باشند. به هرحال شرکت برای رسیدگی به خسارات متخصصانی دارد و به وسیله دفاع از منافع بیمه‌گذاران کسب درآمد می کند. چندین مشخصه و ویژگی برای تشخیص این که آیا شرکت در روبرو شدن با بیمه‌گذار خود و مذاکرات و رفتار خود برای تسویه و پرداخت خسارت با سوء نیت برخورد کرده می باشد هست‌. شناسایی سوء نیت شرکت در رسیدگی به خسارت ممکن می باشد منجر به زیان‌های کیفری و معنوی برای شرکت گردد‌. این مشخصه‌ها به تبیین ذیل می‌باشند:

 

1 . تعداد شاکیان و خسارت‌های مورد ادعا؛

2 . آیا شرکت به سرعت و دقت حادثه و خسارت را مورد بازدید و مطالعه قرار داده می باشد‌؛

3 . آیا شرکت توصیه وکیل مدافع انتخاب شده را رد کرده می باشد؛

4 . کوتاهی شرکت در مطلع کردن بیمه‌گذاران برای مذاکره و تسویه حساب؛

  1. اندازه ریسک‌های مالی یا سایر ریسک‌هایی که در صورت عدم تسویه خسارت توسط شرکت بیمه‌گذار با آن‌ها مواجه خواهد گردید؛

6 . آیا شرکت اطلاعات دقیق و کاملی را به بیمه‌گذار ارائه کرده می باشد؛

7 . آیا شرکت بیمه‌گذار را ملزم به مشارکت در تسویه خسارت نموده می باشد‌.

طرح دعوا بر علیه بیمه‌گر ممکن می باشد در نتیجه امتناع غیرمنطقی بیمه‌گر از تسویه خسارت با در نظر داشتن شرایط و محدودیت‌های بیمه‌نامه باشد به هر حال یافتن سوء نیت بیمه‌گر در رسیدگی به خسارت نیاز به اثبات دارد (آموزگار، 1386).

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید